逆統戰：烽火

Rzeczywistość, w której żyjemy, to epos i pieśń wojenna.

Czterysta lat temu człowiek znany jako „Cesarz Qing” galopował przez kraj, posługując się darami i mieczem, by w ciągu stulecia podbić cztery wielkie królestwa Wschodniego Kontynentu: Stepy Mandżurskie (Tartarię), Turkiestan (Turkiestan), Wielki Tybet (Wielki Tybet) i Żyzne Ziemie Chin. Utworzył zjednoczone imperium, każde podzielone na odrębne państwa, splatając losy czterech królestw i ich siedmiu państw wasalnych.

Sto dziesięć lat temu cesarz Qing abdykował podczas rewolucji Xinhai, a cztery królestwa, pozbawione wspólnego przywódcy, rozeszły się w różne strony. Po czterech dekadach chaotycznych walk, siły znane jako „Armia Czerwona”, dowodzone przez „Zjednoczony Front” (łączący siły z drugorzędnymi wrogami, by zaatakować głównego), podbiły całe Chiny i, w miarę możliwości, podbiły państwa wasalne i oddały terytoria wcześniej podległe cesarzowi Qing, ustanawiając nowy, rozległy naród: „Republikę Ludową”.

Jako nowi władcy Chin kontynentalnych, w przeciwieństwie do cesarzy Qing, którzy powszechnie przyznawali wodzom i książętom, Armia Czerwona nie zezwalała już na samorządność państw wasalnych. Aby osiągnąć swoje wzniosłe ideały, wprowadziła bezprecedensowo brutalne rządy kolonialne w różnych państwach. Resztki tych państw zostały zmuszone do opuszczenia swoich ojczyzn, opuszczenia murów Armii Czerwonej i szukania schronienia u rodaków w bardziej wolnych regionach.

Ziarna nienawiści zostały zasiane, a płomienie rekonkwisty rozgorzały, zapoczątkowując „wojnę siedemdziesięcioletnią” – przedłużającą się wojnę hybrydową mającą na celu utrzymanie jedności Republiki i stłumienie tych, którzy dążyli do jej przywrócenia.

Prawie dekadę temu Armia Czerwona powróciła do represji. Niekompetentne przywództwo, polityka ekspansji zewnętrznej, celowe czystki etniczne i załamanie dyscypliny wojskowej doprowadziły do ​​powszechnej korupcji, wyzysku, masakr i gwałtów, a w konsekwencji do upadku Republiki. Jednak za murami spokojniejsi intryganci pozostawali nieuchwytni, a mocarstwa zagraniczne wahały się z udzieleniem pomocy.

Tajwan, ostatnia pozostała ojczyzna dynastii Qing, spogląda na kontynent zza oceanu, stawiając opór nieustannemu natarciu Armii Czerwonej. Czy Tajwan może się bronić, unikając prowokowania Armii Czerwonej i interwencji w sprawy kontynentu wschodniego? A może powinien unikać powtórzenia błędów ostatnich 30 lat, pozwalając Armii Czerwonej rosnąć w siłę? Debata na temat polityki kontynentalnej tego nadmorskiego państwa pozostaje nierozstrzygnięta, ale wojna trwa.

Symulacja Rebel Sandbox

Gracze mogą wybierać spośród dziewięciu frakcji (Hongkong, Mongolia, Tybet, Kazachstan, Ujgurowie, Mandżuria, Tajwan, chińscy rebelianci lub Armia Czerwona), z których każda ma swoje mocne i słabe strony. Poszczególne frakcje mają do wyboru różne bazy, co oznacza, że ​​mogą polegać na różnych mocarstwach, co prowadzi do różnych strategii gry.

Poprowadź frakcję rewolucyjną, rozwiązując konflikty wewnętrzne, pozyskując międzynarodowe wsparcie i rozwijając organizacje oporu. Używając zarówno środków pokojowych, jak i militarnych, mogą wyczerpać zasoby Armii Czerwonej, przyspieszając nadejście „Wielkiego Potopu”, który zdestabilizuje rządy komunistyczne. Jeśli przed końcem gry w obrębie Wielkiego Muru powstanie wystarczająca liczba skutecznych organizacji, gracz skutecznie podważy władzę Armii Czerwonej, ogłaszając powstanie i odnosząc zwycięstwo.

Albo, jako Armia Czerwona broniąca reżimu komunistycznego, zmiażdż żelazną pięścią wszystkich separatystów i reakcjonistów, chroniąc harmonię społeczną i stabilność, jedność etniczną i zjednoczenie narodowe, wytrwale walcząc do ostatniej rundy, by osiągnąć wielkie odrodzenie Wschodniego Kontynentu. Alternatywnie, możesz spróbować zjednoczyć Tajwan i odnieść szybkie zwycięstwo.

Albo, jako rząd Tajwanu, wykorzystać potęgę państwa morskiego do interwencji w Chinach kontynentalnych, jednocześnie represjonując zwolenników komunizmu i pacyfistów w kraju, wykorzystując siatki szpiegowskie i tajne operacje, by wygrać ostateczną bitwę.

W grze wpływowe państwa posiadające interesy na Wschodnim Kontynencie są podzielone na dziewięć regionów mocarstw (zwanych Wielkimi Mocarstwami) w oparciu o ich sfery kulturowe i przynależność polityczną. Różne Wielkie Mocarstwa oferują graczowi zróżnicowany poziom wsparcia.

Niektóre miasta Wielkich Mocarstw położone daleko od mapy głównej pojawiają się na granicach planszy (takie jak Stambuł, Singapur i tybetańskie osady w południowych Indiach).

Od Nowosybirska po Dżakartę, od Płaskowyżu Pamiru po wyspę Sachalin, w tej grze odkryjesz 269 miast na lądzie i morzu, zjednoczysz osiem wschodnich narodów, będziesz mediatorem między siedmioma mocarstwami i wyzwolisz nasz kraj spod żelaznej kurtyny wzniesionej przez komunizm!

Gra zawiera treści seksualne (postacie w pikantnych strojach) oraz przemoc (słodkie postacie walczące ze sobą) i jest sklasyfikowana na poziomie 12 według Game Software Rating Management System.