Elementra: Sister's Adventure

Niemand weet waar sy daardie ketel gekry het nie.

Sy is te klein vir so 'n las. Dit wieg swaar op haar rug, en iets roer binne. In die dorpies sou hulle vir die kind gesê het om huis toe te gaan. Maar daar is geen dorpies meer hier nie. Net weivelde waar monsters rondloop, en 'n klein dogtertjie wat reguit na hulle toe loop.

Eers lag die monsters.

Dan styg die arms uit die ketel.

DIE KETL WORD ONTWAAK
Swepe sny die lug. Kloue skeur die stilte uitmekaar. 'n Klipvuis val uit die lug soos 'n vonnis. Sy hoef nie eers terug te kyk nie: die ketel weet wie dit wil hê. Lei haar vorentoe met een vinger, en dit sal sy reg kry.

WAT DIT EET, BLY BY HAAR
Elke vyand wat sy verslaan, verdwyn in die ketel, en sy word sterker. Vir altyd. Gister kon 'n kabouter haar van haar voete afstamp. Vandag versprei kabouters by die aanskoue van haar skaduwee.

WAPENS ONTHOU
Klou van die Drempel. Suster se Sweep. Vuis van die Requiem. Wil Gemaakte Vuis. Hierdie dinge het name, en agter elkeen weergalm 'n ou storie. Vind hulle, voer hulle na die ketel en kyk hoe hulle ontwaak in iets veel meer verskrikliks.

DIE WÊRELD MAAK SY DEURE TOE
Verby die Wei lê Stofkloof, Kristaltoendra, Donkerhout en Steenbereik. Elke pad word bewaak deur een wat nog nooit verloor het nie: die sikloop, die weerwolf, die sater, die antieke treant. Hulle staan ​​al eeue lank by hierdie poorte en het nog nooit iemand so honger teëgekom nie.

DIE JAG BEGIN
Daar is 'n arena wat mense uit eie vrye wil betree. Twee uur. Twintig base, elkeen meer verskriklik as die vorige. Jy mag terugtrek, maar daar is niemand om aan oor te gee nie. Diegene wat terugkeer, bring kiste vol buit. En hulle vertel nooit wat die ketel daar buite op die sand gedoen het nie.

DIE PAD HET NET BEGIN
Wanneer dit te moeilik raak, kan jy altyd jou asem by die fontein skep. Maar jy sal nie lank talm nie: agter jou rug het die stille gerommel reeds weer begin.

Dit is nog nie vol nie.

Jou ketel mis jou. Voed dit.