Someday

ඔහු රැකියාවෙන් ආපසු පැමිණෙමින් සිටියේය. එළියේ කළුවරයි. වරක් ඔහු අඳුරට සහ රාත්‍රියට ආදරය කළ නමුත් ඔහු හමුවීමෙන් පසු සියල්ල වෙනස් විය. ඔහු වෙනස් විය. තවත් පියවර කිහිපයක් පමණක් තිබූ අතර ඔහු බොහෝ දුරට ඔහුගේ මෝටර් රථය අසල සිටියේය. ඔහු තම මෝටර් රථයට ගොඩවන සෑම විටම ඇය සමඟ වැවට ගිය ඒ ගමන ඔහුට සිහිපත් විය. එය හොඳ දවසක් විය, සමහර විට ඔහුගේ ජීවිතයේ හොඳම දිනය විය. ඔහු යතුර ජ්වලන ස්විචයට දමා ගෑස් පැඩලය තද කර අවසානයේ නිවසට ගියේය. ඇය නොමැතිව තවත් දවසක් ගෙවී ගියේය. ඔහු මෝටර් රථය ඉදිරියට ධාවනය කළේය. මාර්ගය නොපෙනෙන තරම් වූ අතර ඔහුට සනීපයක් දැනුණේ නැත. ඔහුට නිදා ගැනීමට අවශ්‍ය විය. ඔහුගේ දෑස් කැමැත්තෙන් වැසී ගියේය. ටැක්සියක් කතා කළා නම් හොඳයි කියලා ඔහු හිතුවා. හදිසියේම, ගැටිත්තක්! එතකොටම වීදුරු කඩන සද්දයක්. ඔහු සෙලවීමට නොහැකිව සිරවී සිටියේය. ජීවිතය තමාගෙන් ගිලිහී යන බවක් ඔහුට දැනුනි. එහෙත්, කිසියම් හේතුවක් නිසා, මෙය අවසානය නොවන බව දැනුනි.