Catherine The Vampire

Dita po mbaronte. Katerina kishte filluar të zgjohej. Si gjithmonë, gjëja e parë që vuri re kur hapi sytë ishte era e lagështirës në bodrum. Nuk e shqetësonte shumë; ajo ishte mësuar me të gjatë dekadave, por gjithmonë e vinte re kur zgjohej. Ajo jetonte në një dhomë të vogël në bodrumin e një shtëpie të braktisur. Një i pastrehë kishte jetuar dikur këtu, kështu që kishte disa mobilje në dhomë dhe muret ishin pjesërisht të mbuluara me letër-muri të vjetër, të konsumuar, pas së cilës ajo mund të dëgjonte ndonjëherë shushurimën e insekteve. E zgjuar tashmë plotësisht, Katerina u shtri si një mace dhe u ul në dyshek. Ajo nuk ishte e sigurt se çfarë do të bënte sot. Etja e saj për gjak, të cilën ajo e përjetonte herë pas here, nuk ishte veçanërisht e bezdisshme për momentin. Ajo kishte shkuar për gjueti një natë më parë, kështu që mund të jetonte e qetë për ditët e ardhshme. Duke u kthyer pak në të majtë, ajo vuri re se nuk ishte vetëm në dhomë; pranë saj ishte ulur një mace, duke e parë me vëmendje. Katerina i donte macet më shumë se kushdo tjetër në këtë botë; ajo u besoi atyre. Kishte shumë në jetën e saj, e cila tashmë kishte kaluar gati pesëqind vjet. Katerina kishte kohë që nuk i kishte vënë emrat sepse emërtimi i një mace e bënte më të vështirë humbjen e tyre më vonë. Macja u ngrit në këmbë dhe u shtri, ashtu si Katerina, pastaj shkoi drejt saj. "Ti dhe unë jemi njësoj," tha Katerina, duke u ngritur gjithashtu në këmbë. "Një ditë tjetër na pret. Le të shkojmë, tashmë është errët. Është koha për të dalë jashtë." Të dy janë nisur drejt daljes...